Tuesday, 27 October 2009

Vrijdag 23 en zaterdag 24 oktober 2009

Je hebt hier net zoveel galeries als Starbucks vestigingen, dus zich van te voren goed informeren is zeker de moeite waard. Via de Nederlandse en de Franse cultureel attachés in LA kreeg ik voor mijn vertrek een lijstje met interessante, veelal aan fotografie gerelateerde galeries.





Op dit moment 'gebeurt' het allemaal in Culver City, een on-ooglijke en erg ongezellige wijk waar geen koffieshop te vinden is, maar waar veel hot en trendy galeries samenkomen. Alhoewel, samenkomen... op deze schaal betekent dit dat je vaak alsnog in de auto stapt om van de één naar de andere te rijden.

De ruimtes vallen me qua grootte tegen: ik had verwacht door de omvang van de musea dat ook alle galeries ruim en groot zouden zijn, maar dat allesbehalve. Zo had ik een afspraak bij één van de weinige non-profitplekken in die buurt, LAXART die het moeten doen met twee kleine ruimtes die ze verschillend programmeren. Om toch zoveel mogelijk te kunnen laten zien, hebben ze de galerie uitgebreid met een stukje stoep waar een boom geplant is door een kunstenaar, en een billboard op het buurpand waar elke keer een andere kunstenaar iets voor maakt.

In de eenkamer galerie Maloney Fine Art hing een prachtige installatie van Malick Sidibé, ingelijst met handgeschilderde lijstjes. En bij Peres Projects ontmoet ik de grafisch ontwerper van het laatste boek dat Dash Snow maakte voor zijn dood (hij overleed afgelopen zomer op 27e jarige leeftijd aan een overdosis).

In Chinatown zaten eerst alle belangrijke galeries en er gebeurt nog steeds van alles. Hier variëren galeries van winkelruimtes waar eerst Chinese winkeliers zaten tot 'suites' in flats die eerst bewoond waren en nu als galerie dienen. Ik zag een hele mooie installatie bij Redling Fine Art van Karl Haendel & Walead Beshty (één van de fotografen die nu ook in de tentoonstelling PRUNE bij Foam te zien is).

Vervolgens reed ik naar Marc Foxx Gallery, weer in een andere buurt dus een eind rijden, waar ik hoopte net op tijd te zijn voor de opening van Guido van der Werve, maar de deur werd voor mijn neus op slot gedraaid! Helaas.

No comments:

Post a Comment